رکن روانی جرائم غیر عمد از تقصیر تشکیل می شود ، به موجب قانون سابق مجازات اسلامی  ، تقصیر اعم بود از بی احنیاطی ، بی مبالاتی ، عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی . اما در قانون جدید وفق تبصره ماده 145 تقصیر یعنی بی احتیاطی یا بی مبالاتی . بنابراین مسامحه ، غفلت ، عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی حسب مورد ممکن است مصداق بی احتیاطی باشد یا بی مبالاتی .

بی احتیاطی یعنی انجام کار خطایی که هر فرد محتاط و  دور اندیش از انجام آن خود داری می کند مثل رانندگی با سرعت غیر مجاز . پس بی احتیاطی در غالب فعل خطا خلاصه می شود . در مقابل بی مبالاتی یعنی ترک فعلی که هر انسان محتاطی آن را در موقع ضرور انجام می دهد مثل عدم توقف پشت چراغ قرمز یا عدم رفع نقص وسیله نقلیه .

نکته : در جرائم غیر عمدی برای انتساب رفتار مجرمانه به مرتکب ، اولا احراز تقصیر ضروری است و ثانیا رابطه سببیت میان تقصیر با نتیجه حاصله باید احراز شود . فرض کنید الف با علم به این که اتومبیلش از حیث مکانیزم نور دارای ایراد است در روز با عابری برخورد کرده و موجب نقص عضو او می شود آیا راننده مسئول است یا خیر ؟ بر اساس تبصره یک ماده 504 قانون مجازات اسلامی هرگاه عدم رعایت برخی از مقررات رانندگی تاثیری در حادثه نداشته باشد به گونه ای که تقصیر مرتکب علت جنایت حاصله نباشد راننده ضامن نیست .